Activiteit internen Tweede graad 25/04/2012

Internen Tweede Graad worden man – Franky Van Driessche – 25/04/2012


Deel Twee – Wetenschap


Alle mannen zijn kinderen. Zeggen vrouwen. In werkelijkheid zit in elke ware man nog een stukje van het kind dat hij ooit was. En hij koestert dat. Het geeft hem de mogelijkheid om de dag te relativeren. Het helpt hem ontsnappen aan de beslommeringen van het bestaan. Het houdt hem op de been.
Terwijl onze internen volop aan het ontpoppen zijn tot stevige kerels, is het zaak om hen in die evolutie te behoeden voor het verlies van dat kind in zich. Daarom onderbraken we de ketting van sportieve woensdagactiviteiten met een eenvoudig maar leuk spel. Wij daagden hen uit om een aantal opdrachten uit te voeren binnen de twee uur. Slaagden zij daarin, dan mochten zij ons een tegenprestatie opleggen. Alleen al dat gegeven zorgde ervoor dat iedereen met veel enthousiasme ten strijde trok en er alles aan deed om elke uitdaging het hoofd te bieden.
Een van die opdrachten bestond erin om een pingpongballetje door de Veldstraat te blazen en terug. Op het eerste gezicht is dit een nutteloze en vrij onzinnige taak. Maar er zit zowaar een zekere filosofie achter. Weten wij immers niet meer hoe fijn wij het vonden om met de kont omhoog, enigszins gehinderd door de extreem dikke luier tussen onze benen, als een jichtige eend door het huis te kwakkelen, dingen opjagend die er eigenlijk niet waren. En dit alleen tot groot vertier van de volwassenen rondom, die ons aanmoedigden en teder knuffelden wanneer we toch weer finaal tegen de grond gingen. Om dit fijne gevoel weer op te roepen stuurden wij enkele jongens dus richting de kasseien. En ze deden het fantastisch. Ze hadden immers al snel door dat het balletje sneller en vlotter bolt als je het op de tramsporen legt. Stelt u zich echter geen apocalyptische taferelen voor van een denderende tram die de onoplettende jongens herleidt tot pittavulling. Ten eerste rijdt het tuig in de winkelstraat op voetgangersniveau. Bovendien waren ze met drie, waardoor er twee steeds de veiligheid in het oog konden houden en tenslotte volgde op korte afstand een van de opdrachtgevers om in te grijpen wanneer nodig. Dit was gelukkig niet nodig. Of toch, één keer. Niet omwille van de tram, maar omwille van overijverige agenten die dit alles toch verdacht vonden. Plechtig zei een van de  mannen, die zich identificeerde als een inspecteur van de Gentse Jeugdbrigade, dat het zijn taak was om na te gaan waar jongeren zich op woensdagmiddag zoal mee bezig houden. Toen hij hoorde dat het om een spel ging en dat er een begeleidende volwassene in de buurt was, keerde zijn humeur en vroeg hij zelfs of we al contact hadden opgenomen met het Guiness Book of Records. Waar blijven ze het halen die gekke Gentse humoristen. In elk geval raakte het balletje vlot op zijn bestemming en was proef een geslaagd.
   

Een tweede proef bestond eruit om met een grote doos plastic blokjes de ideale school te construeren. Mannen knutselen nu eenmaal graag. Met een nooit eerder gezien enthousiasme stortten enkele internen zich op deze zware taak. Het resultaat was verbluffend realistisch en toonde nog maar eens de verknochtheid aan het college. We kregen immers geen sprookjeskasteel, maar een solide burcht met vier muren en een binnenplein. De gelukzaligheid op de gezichten van de constructeurs bevestigde nog maar eens ons uitgangspunt, mannen willen spelen, bouwen en houden het graag eenvoudig.

Maar mannen zijn van nature uit ook jagers. Daarom trokken de jongens de straat op. Een groepje probeerde kussen van voorbijgangers te verzamelen, een ander trok foto’s van mensen die bereid waren om een rietje tussen neus en bovenlip te balanceren. Deze opdrachten gebeurden snel en met veel succes. Maar laat u niet vangen. Op de foto’s zie je immers geen statige dames met hoed en teveel rouge op de wangen. Ook geen dikke Amerikaanse beefburger  met pet en heuptasje. Het waren allemaal bloedmooie jonge vrouwen, stralend van gezondheid en met een guitige blik in de ogen. Onze jongens kunnen dus duidelijk verleiden, charmeren, en vrouwen de gekste dingen laten doen. Toch een basisgegeven voor elke man.

Verder kwamen in ons onderzoek naar de mannelijke fundamenten in onze jonge vrienden nog een hele reeks uiteenlopende proeven aan bod. Gaande van het verzamelen van gekookte eieren, het inkleuren van tekeningen en het verzorgen van het kapsel tot het oplikken van een reuzenlolly. 2012-05-10_17_08_21DSC00010Al deze experimenten waren wetenschappelijk onderbouwd, en het resultaat bevestigde wat we al langer vermoedden : deze knapen bezitten de kwaliteiten om uit te groeien tot echte kerels. Uit het goede hout gesneden, sportief en charmant.
   
Ook de twee opdrachten die niet lukten ondersteunden dit beeld.Zo slaagden de jongens er niet in om een sleutel los te weken uit een gigantisch stuk ijs omdat een onverlaat het blok in de eerste seconden al liet vallen. Dit wijst niet op een zekere stunteligheid maar bevestigt het feit dat mannen weinig geduld hebben. Zeker niet als het om onderkoelde types gaat. Dan liever recht op doel af.
Ook de tweede mislukking wijst in die richting. Men moest een reeks vraagstukken oplossen die vragen om het gebruik van een zekere logica. Maar mannen zitten nu eenmaal niet logisch ineen. Daarom kwam men dan ook niet verder dan een zes op tien, terwijl acht juiste antwoorden noodzakelijk waren. Bovendien had men deze opgave bewaard tot het einde, waardoor verschillende dingen tegelijkertijd moesten gebeuren. En ook dat hebben we niet onder de knie. Mannen kunnen geen twee dingen tegelijk, tenzij de krant lezen op het toilet.
Blij met de uitslag van ons onderzoek waren we dan ook toegeeflijk. Er waren twee opdrachten mislukt, maar de jongens mogen van ons toch een tegenprestatie verwachten. Ze gaan echter verdomd sterk uit de hoek moeten komen, want ze krijgen met échte mannen te maken.